Şifne’de Pastırma Yazı

Cennet deyince aklıma  uzun süre çocukluğumda Ilıca’daki uzun yaz tatilleri gelirdi.  5-6 kuzen kuzin bir arada öğlen uykusuna odalara dağıtılırdık. Bazen Yıldızburnu’nda, iki büyük teyzemin evinde, altta sıcak termal su çıkan hamamda yıkanırdık.

İlk sigaramı mesela Ilıca’da sonra kahvehane açan Kenan ile içmiştim belki 7 belki 8  yaşında. Hangi yıl hangisi oldu tam anımsamıyorum. Bir kaç yaz annem hepimize İngilizce  şarkılar öğretti, çoğu mısra hala aklımda. İlk gün Ankara’dan gelince Yıldızbunu’ndaki  kumsalda ayakkabıları çıkarınca, yamru yumru yürürdüm, ayağıma bir taş batınca duraksayarak.  Sonra çarşıya gidiş geliş de hep koşarak ve yalınayak olurdu. Yaz tatili sonunda bu sefer ayakkabıları giyince yamru yumru yürürdüm  tekrar alışana kadar.

1960 dan sonra  önce  asfalt yol yaptılar kumsal olan yere, doğal olarak sıcak su kaçtı. Hamam ve kayıkhane depo oldu. Sonra mini bir yat limanı yapıldı ve mendireklerle suyun doğal dolaşımı engellendi ve su bulandı. Gene çok güzel  ama eğer hafta sonu, yazın orada değilsen. Kalabalık, gürültü.  Gönlümdeki Ilıca kayboldu.

1959-1968 arası hiç gitmedim Ilıca’ya. 1975 den sonra, en az her yaz bir kez gittim, ilham almak için sanki.  2000 li yıllardan sonra artık bir Urla’lı olarak yazın pek ilham falan da alamıyorum oradan. Kışın sükûneti daha bir gönlümdeki Ilıca’yı  anımsatıyor.

Cennette bir gün geçirdim bugün Şifne ve Çeşme’de.  Belediyenin Şifne termal havuzlarında  ve sonra   denizde yüzmek,  güneşin  sonbahar tadını çıkartmak. 18 Ekim’de büyük mutluluk.

Askeri hekim Dr.  Halis Temel ‘in ismi veya resmini gösteren bir zarif tabela yok Şifne’deki Belediye’nin Termal tesisinde, ama deniz pırıl pırıl, şifalı su ve havuzlar da bir gizli cennet köşesi  Urla Yarımada’sında.

Dr. Temel ellili yılların ortasında buralara merkep ile gelmiş ve Şifne ve Paşalimanı’nı kendisine  mekan veya  tabiri caiz ise ibadethane edinmiş ve Şifne (şimdiki Belediye) termal oteli kurmuş. Ilıca’nın da babası falan diyorlar  internette ama çok daha önce  1930 lu yıllardan sonra İzmir Belediye Başkanı, Söker’in, sonra  zamanın İktisat Vekili Bayar’ın Ilıca’ya çok hizmeti olmuş. Atatürk Çeşme’de bir yazlığı “güvenlik” nedeni ile kendisi için uygun görmemiş Florya ve Yalova’yı tercih etmiş.

18 Ekim  tam bir Almanların Kocakarı yazı dedikleri bir pastırma yazı günü idi. Amerikalılar İndian summer yani yerli yazı derler, İngilizce de de yerleşti. Kuzey Amerika’nın kuzey batısında  Ekim veya Kasım’da ilk kar düştükten sonra birkaç gün  havalar yirmili derecelerin üst kısmında  seyredince göçmen Avrupalılar yerlilerin baskınlarından korkarlarmış.  Cennet ve Cehennem zihnimizde. Hem  kendi kendimizle ve tabii  bilhassa birbirimizle boğuşuyoruz. Bugün Şifne de termal tesislerde  ideal bir cennet günü idi. Bilmeyenlere, ilkbahar ve sonbaharda  gitmelerini öneririm.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s