Küfür veya Rüzgara Karşı İşemek

Tüm dünyada bir ‘pideleşme süreci’ yaşıyoruz. Şekilci veya isterseniz göstermelik ‘elitizm’ e karşı bir hareket. Aristokrasi yerine meritokrasinin geçmesi zaman alacak. Aristokrat özentisi Liderler yerini dünyada ‘halk tipi’ ve  donanımsız ‘liderlere’ bırakıyor.  Bunun toplumda gözle görünür bir şekli de ‘küfürlü konuşmak’.  Eskiden beri olagelen bir akım artık dip dalga falan değil suyun en üstüne çıktı.

Belki de ‘demokrasinin’ bir yan etkisi olarak seçmen kendisini ifade ediyor.  Şarkılar ve filmlerde küfürsüz konuşmaya neredeyse yer yok artık.  Amerika bu konuda öncü. ‘Anasını beceren’ (motherfucker) tabiri artık kısmen takdir edince bile kullanılıyor.  Sen ve siz farkı kayboldu ve giderek kayboluyor. Artık ilk isimle hitap ön planda. Ne kadar doğru bir gelişme bu acaba?  Bir akademik titri konusunun dışında bir alanda taşımak ve takı gibi kullanmak  kadar yanlış en azından.

‘Bu konu ile vakit harcamak doğru mu bilemiyorum’     yerini  ‘uğraşamam amk (veya aq)!  Ya bırakıyor.   Halbuki ikisi de çok farklı yaklaşımlar ve nüanslar kayboluveriyor.

Bilim denilen naneyi ‘doğruyu aramak’ olarak tarif edecek olursak bilimde küfüre yer yok!  Nüanslar çok önemli!  Doğru veya çözümler hep ayrıntıda!  Gayet basit, gayet net. Küfür kişinin kendisini ve fikrini dikkat çekici bir şekilde  öne çıkartma çabası. Bir yetersizliğin dışa vurumu. Bir saldırganlık ifadesi. Laf ile dövmek veya laf ile tokat atmak gibi.

Gülümsüyerek yazıyorum. Bu ortamda bunları yazmak ve  belki birkaç yüzyıl daha bu tez rüzgara karşı işemek ile eşdeğer. Olsun varsın.   ‘Küfür ona yakışıyor’  diyene cevabım ‘çalıyor ama çalışıyor’ diyene olan cevap gibi. Hayır! Onun yetersizliğini ifadesi. Bu şairde de böyle, felsefecide de. Bir doğruyu o an için yayabilmek için bir çaba bile olabilir. Ama gören taklit ediyor. Kabalık yaygınlaşıyor.  Bu tez ile ünlü felsefecileri, şairleri karşıma aldığımın farkındayım. Ama şekilci aristokrasi özentisi yerine geçen ‘doğrucu Davut küfürbazlığında bir çözüm yok. Sadece bir çözüm olmadığı, yetersizliği ifade ediyor.  Abuk dikkat çekme dürtüsünün bir dışavurumu. Diojen kardeş ve ‘köpeksilerin’ tümü için de yazdıklarım geçerli!

,

Toplum olarak insanlar yukarda yazmaya çabaladığım şeyleri anlayıp, kabul edip, değiştirecekler  mi acaba?  Benim göreceğimi sanmıyorum doğrusu ama yanıt : ‘Evet!’  değiştirecekler, çünkü değiştirmek zorundalar. Kör döğüşü ile anlaşmak mümkün değil ve laf ile olsun, fiziki olsun, saldırganlık ve şiddet ile  doğru bir yere varamayacağımız kesin.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s