Zor Seçim

Merak ile izlemekten başka yapacak şey yok. Frenleri bozuk bir trende gidiyoruz.

Yurtdışında % 36 oranda oy kullanılmış. Ben bunu basitçe “sıkıldık sizin hep ayni şeyleri söylemenizden, ne haliniz varsa görün” mesajı olarak değerlendiriyorum.

Bir arkadaşım işleri bozulup da bir kaç kez borç aldığında “Alması kolay oluyor da, geri öderken vermesi insana zor geliyor” demişti. Makamdan ayrılmak da zor. Biz emekliler yaşamında genel müdür, büyük elçi, milletvekili, bakan falan olanların “kim” olduklarını, her konuşmada tekrar etmeden duramadıklarına her gün şahit olmuyor muyuz?

Makam araçlarından da ayrılmak güç gelecektir. Devletin parası ve itibariyle caka satmaktan keyiflisi var mı? Cebinden beş kuruş çıkmadan değme başarılı iş adamına fark bindiriyorsun. Eski artık kimsenin ismini anımsamadığı müsteşarların falan hala her gün işe giden “korumaları “ farklı mı? Kim ödüyor maaşlarını?

Hele hele AKP en büyük parti olursa ki, ihtimaller onu gösteriyor ayrılmamak için her bir “numero” yapılacaktır.

Herhalde hepimiz hemfikiriz ki bu seçim ayni zamanda Cumhurbaşkanı için bir güvenoyu niteliğinde.

Umarım üç vakitte yapılacak “yeni anayasaya”  “tarafsız” Cumhurbaşkanını  gerekirse görevden almak üzere fren tertibatları koyacaklardır.

Diyelim ki  AKP ve Cumhurbaşkanı güvenoyu aldı. Tek başına iktidar. Cumhurbaşkanını kim tutar?

Diyelim ki AKP tek başına hükümet kuramadı. Diyelim ki CHP MHP HDP koalisyonu mümkün. Ya Cumhurbaşkanı bu teorik koalisyonun başına görev vermezse?

Erdoğan’ın sahneyi kolayca terk etmeyeceğini herhalde her seçmen görüyor. Seçim yasaklarına rağmen sosyal medyadan bugün bir anket şirketinin iki gün sonra da başka bir anket kuruluşunun neticeleri açıklanacakmış. İnanacak mıyım bilemiyorum. Pazar akşamı göreceğiz.

Kim gelirse gelsin ne olursa olsun, herhalde Beştepe sarayı yıkılmayacaktır. Hepimizin parası ile yapıldı. Belki gerçekten öngörüldüğü gibi Başbakanlık makamı olur.  İyiye, rahata ve güce alışmak illa kötü bir şey de değildir. Doğaldır. Normale de sonra alışmanın olabilmesi gerekir.  İrlanda’nın ilk kadın cumhurbaşkanı Mary Robinson, emekli olduktan sonra  bir arkadaşı ile beraber giderken önden asansöre binmiş, arkasından da arkadaşı. Mary Robinson beklemeye başlamış. Arkadaşı da gülmeye. “Sen düğmeye basmadan gitmez” demiş arkadaşı. Robinson o zaman tüm iktidar yıllarında başka birilerinin asansörleri çalıştırdığını anlamış. Böyle adım adım güce alışıldığı gibi güçten sonraki sürece de alışmak gerek. Veya koltuğa yapışmaya devam.

One thought on “Zor Seçim

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s